۱. سازگار با محیط زیست نیست. «سازگار با محیط زیست نیست می‌تواند تمام مزایا را از بین ببرد»، «فرمالدئید، نخرید» و چنین کلماتی همیشه در زیر مقاله یا پیام ویدیویی در مورد کفپوش لمینت ظاهر می‌شوند. اما آیا اینقدر غیردوستانه است؟ نه، با توسعه فناوری و مقررات ملی، برای کفپوش لمینت، جنبه‌های زیست‌محیطی نیز به طور فزاینده‌ای کنترل می‌شوند، استانداردهای میزان انتشار فرمالدئید نیز از سطح E2 سابق به سطح E1 امروز تغییر کرده‌اند و کفپوش سطح E0، بدون آلدهید، برای انتخاب مصرف‌کنندگان در دسترس است که بسیار پایین‌تر از حداقل دوز ایمنی است که بدن انسان می‌تواند در معرض آن قرار گیرد.

۲. هرچه کفپوش لمینت ضخیم‌تر باشد، زیرپایی بهتری دارد. ضخامت عمومی کفپوش لمینت ۸ میلی‌متر و ۱۲ میلی‌متر است. اکثر مردم ۱۲ میلی‌متر را انتخاب می‌کنند که البته صحیح است. مقاومت در برابر ضربه کفپوش ۱۲ میلی‌متری قوی‌تر است، پردازش انواع بافت چوب مصنوعی آسان‌تر است، ظاهری نزدیک‌تر به کفپوش چوبی دارد و همچنین با این احساس عمومی که هر چه کفپوش ضخیم‌تر باشد، عادات روانی مصرف‌کننده بهتر است، مطابقت دارد، اما احساس پا بهتر را نمی‌توان این جمله نامید. از آنجایی که هر دو در تخته فیبر با چگالی بالا به عنوان زیرلایه هستند، چگالی نسبتاً بالایی دارند، استحکام نیز بیشتر است و احساس پا مشابه است. علاوه بر این، ۸ میلی‌متر همچنین از مزیت پایداری بهتر و حفاظت از محیط زیست برخوردار است.

۳. هرچه تعداد چرخش‌های مقاوم در برابر سایش بیشتر باشد، دوام آن بیشتر است. مقاومت در برابر سایش و دوام دو چیز یکسان نیستند. مقاومت در برابر سایش تنها یک شاخص واحد برای قضاوت در مورد کفپوش لمینت است. این نمی‌تواند کل تصویر را تعیین کند. اینکه آیا کفپوش لمینت بادوام است یا خیر، به جذب آب، ضخامت، نرخ انبساط، استحکام پیوند داخلی، مقاومت در برابر ضربه، مقاومت در برابر آلودگی و سایر شاخص‌ها بستگی دارد. اگر فقط مقدار مقاومت در برابر سایش بالا باشد، فقط یک تخته بلند روی یک بشکه کوتاه است، طبق معمول، نمی‌توان برای مدت طولانی از آن استفاده کرد، بلکه گران‌تر نیز خواهد بود.